از بند تا غزل

بنده از بندِ تو رد خواهم شد پیشِ این عشق، خجل خواهم شد شب مرا تا لبِ رؤیا ببرد صبح اما بی نشان خواهم شد هرچه بستم گره از نامِ تو بود عاقبت از بند، رها خواهم شد گرچه دل، خانهٔ چشمانِ تو بود بی‌ تو همخانهٔ شب خواهم شد می‌ روم تا که ز یادت بگذرم باز هم در تو غزل خواهم شد گرچه اتمامِ من با عشقِ تو بود باز آغازِ غزل خواهم شد #مریم_براتی ۱۱ خرداد ۱۴۰۲ تقریبا ۳ سال پیش چند بیت از این شعر را در شب در خواب دیدم تکرار میکنم و چشم بسته نوشتمش و مدتی هم ویرایش و در زمان حاضر